Zacznij skręcać razem z psem. Najpierw w prawą stronę ponieważ nie ryzykujesz wtedy że nadepniesz psa. Tak jak w etapie 1 naprowadzaj psa smaczkiem i powoli skręcaj. Kiedy pies już perfekcyjnie skręca w lewo, zacznij naukę skręcania w prawą stronę. 4 etap. Zacznij ćwiczyć chodzenie przy nodze na spacerach. Powinno się ono rozpocząć od spacerów na luźnej smyczy przy naszej nodze i nauki załatwiania potrzeb fizjologicznych. Nauka posłuszeństwa psa - podstawowe komendy Nauka pięciu podstawowych komend pozwoli na właściwe zachowanie się psa w różnorodnych sytuacjach. A jednak i dziś wielu z nas nie wie, że napięta smycz równie skutecznie jak łańcuch uniemożliwia psu wybór zachowania, że stojący w miejscu milczący właściciel pobudza psa do przejęcia inicjatywy, a chwilowe poluzowanie i ponowne napięcie smyczy skłania zwierzę do tym mocniejszej reakcji – tak jakby celowo szczuło się psa. Zabawy węchowe. Jedną z najbardziej popularnych kategorii zabaw z psem Border Collie są zabawy węchowe. Jak się można po nazwie domyślić, zabawy te mają na celu zwiększenie u psa wyczucia na otoczenie i na konkretne przed mioty. Psy pasterskie mają doskonały węch, ale poprzez zabawę można go jeszcze bardziej wyostrzyć. Jeśli zaczniesz uczyć szczeniaka smyczy od najmłodszych lat, może nauczyć się właściwej etykiety chodzenia w ciągu około 4-6 tygodni. Zacznij od nauczenia psa chodzenia obok ciebie bez ciągnięcia za smycz. Gdy Twój pies będzie spokojnie szedł obok Ciebie, możesz zacząć uczyć go chodzenia przy nodze. Pan Clovis Altenwerth MD Musisz zacząc naukę od przyzwyczajenia psa do tego że ma "coś" na szyi. A kiedy już się przyzwyczai że "coś" na szyi nosi, przyzwyczajasz go do zapinania smyczy. Małymi krokami,nic na siłę, bo zamiast psa przyzwyczaić/nauczyć zafundujesz mu traumę. Jak nauczyć psa chodzenia przy nodze bez ciągnięcia? Zacznij od wnętrza domu i przejdź się po przestronnym pokoju lub korytarzu. Zawołaj psa po imieniu i wskaż stronę, po której ma chodzić (niezależnie od tego, którą stronę wybierzesz, ale lewą jest po tradycyjnej stronie pięty). W pozycji wystawowej przednie łapy powinny być ustawione prostopadle do podłoża (1), nie mogą być za bardzo wyciągnięte do przodu, bo pies będzie wyglądał jak koń na biegunach (2). Tylne nogi lekko odstawione do tyłu, ale nie za bardzo, bo stópka musi być również ustawiona prostopadle do podłoża. Stopień odstawienia tylnych Pies powinien chodzić przy nodze właściciela Podczas treningu zawsze pamiętaj o nagradzaniu psa za poprawne wykonanie polecenia. Możesz użyć smakołyków lub pozytywnego wzmocnienia werbalnego, takiego jak chwalenie i głaskanie. Może jestem w mniejszości, ale uważam, że pies nie powinien ciągle chodzić przy nodze. Zwłaszcza młode psy muszą się wybiegać, poniuchać i socjalizować. Jedyny powód dlaczego pies miałby chodzić przy nodze, to możliwość pochwalenia się ludziom jak to wspaniale wytresowaliśmy psa (albo baardzo ciasne ulice). ceUnBTx. Nauka chodzenia przy nodze – czy jest potrzebna? Większość właścicieli ogranicza się do nauczenia psa reakcji na imię, komendy „siad”, „daj łapę”, „leżeć” i „do mnie”. Naukę chodzenia przy nodze traktują jako coś zbędnego, podczas gdy umiejętność ta może bardzo się przydać podczas codziennych spacerów. Doskonale sprawdza się podczas przechodzenia przez przejście dla pieszych, mijania reaktywnych, szczekających psów czy w trakcie spaceru wąskim, zatłoczonym chodnikiem. Pozwala to uniknąć nieprzyjemnych sytuacji i opanować emocje u psa. Należy jednak pamiętać, by nie nadużywać tej umiejętności – spacer powinien przede wszystkim spełniać potrzeby zwierzaka, dlatego powinniśmy pozwolić mu węszyć i załatwiać potrzeby fizjologiczne, a chodzenie przy nodze stosować jako element treningu oraz w określonych sytuacjach. Chodzenie przy nodze czy luźna smycz? Wielu właścicieli psów myli te dwa pojęcia i uważa je za synonimy. Tymczasem spacer na luźnej smyczy to coś zupełnie innego niż chodzenie przy nodze. Trenując luźną smycz pies może swobodnie poruszać się w obrębie smyczy w taki sposób, by jej nie napinać. Oznacza to, że może znajdować się przed nami, za nami lub półtora metra obok nas, jeśli tylko zezwala mu na to długość uwięzi. Przydaje się, by zniwelować uporczywe ciągnięcie podczas spacerów, odciążyć nasze nadgarstki i opanować emocje naszego pupila, który w wyniku napięcia smyczy niezdrowo się pobudza. Chodzenie przy nodze, jak sama nazwa wskazuje polega na tym, by pies był „przyklejony” do naszej nogi. Bez względu na to, czy jest na smyczy czy bez niej, powinien cały czas kontrolować swoją pozycję, tempo i kierunek marszu, dostosowując się do tego, co robi przewodnik. Ponieważ jest to element wielu psich sportów, często wymaga się od psa również utrzymywania kontaktu wzrokowego podczas chodzenia przy nodze. Jak nauczyć psa chodzenia przy nodze? Pierwsze kroki Na samym początku powinniśmy zastanowić się nad tym, przy której nodze ma chodzić nasz pies, ponieważ . W sportach kynologicznych wymagane jest dostawianie zwierzęcia do lewej nogi, jednak jeśli nie planujemy uprawiać profesjonalnych sportów z pupilem, możemy wybrać prawą stronę. Na początku należy nauczyć psa dostawiania się do nogi i podążania za ręką. Robi się to naprowadzając pupila ręką ze smakołykiem i nagradzając za prawidłowe wykonanie. Z czasem eliminuje się smakołyk z ręki, minimalizuje gest naprowadzania oraz wprowadza się komendę. Gdy już pupil umie dostawić się do odpowiedniej nogi, można rozpocząć trening. Pies nie musi być na smyczy, jednak w niektórych przypadkach może ona być pomocna do korekty, gdyby pupil próbował nas wyprzedzić. Warto zacząć od stawiania pierwszych kroków wzdłuż ściany, dzięki czemu psu łatwiej będzie zrozumieć, czego od niego oczekujemy. Na początku nagradzamy psa za każdy krok, trzymając rękę ze smakołykiem na wysokości klatki piersiowej i każdorazowo prostując ją, by podać psu nagrodę– dzięki temu pies będzie szedł równo i utrzymywał kontakt wzrokowy, który jest obowiązkowy w psich sportach i przydatny w czasie codziennych sytuacji. Jak nauczyć psa chodzenia przy nodze? Stopniowanie trudności Z czasem nagradzamy psa coraz rzadziej i wycofujemy smakołyk z dłoni. Rękę wciąż trzymamy na wysokości klatki piersiowej, jednak jest ona pusta, a nagroda pojawia się z saszetki lub kieszeni. Wówczas również możemy próbować ćwiczyć na wolnej przestrzeni i wprowadzić komendę. Należy jednak pamiętać, by oprócz komendy „noga” używać również komendy zwalniającej, która zwiastuje otrzymanie nagrody. Jeśli uda nam się dotrzeć do etapu, w którym pupil idzie przy nodze przez kilka metrów, możemy zacząć wprowadzać pewne utrudnienia, takie jak stopniowa zmiana tempa czy kierunku chodu. Warto jednak pamiętać, że etap ten może być dla psa wyjątkowo trudny, dlatego powinniśmy obniżyć wymagania wobec niego i dostosować się do jego tempa uczenia się. Z czasem wprowadzamy także rozproszenia, zmieniając miejsca treningu na bardziej atrakcyjne dla psa. Dzięki temu będziemy mogli korzystać z tej umiejętności na co dzień, w trudnych dla pupila sytuacjach. Dowiedz się więcej na temat szkolenia psów i kotów! Tej komendy powinieneś uczyć psa już od wczesnego dzieciństwa ii poświecić temu ćwiczeniu najwięcej uwagi. Naukę tej komendy możesz rozpocząć dopiero gdy pies opanuje komendę „Siad”. Po wydaniu komendy „Noga” pies powinien znaleźć się przy twojej lewej nodze (lub prawej, jeśli wolisz, ale wszystkie poniższe ćwiczenia muszą być wykonane w odpowiednią stronę). Podczas spaceru przy nodze łopatka psa powinna znajdować się na jednej linii z twoją lewą nogą. Pies nie powinien wybiegać do przodu ani pozostawać w tyle. Pies powinien przy każdym zmianie tempa iść równo obok ciebie, a gdy się zatrzymasz – powinie usiąść jak najbliżej twojej nogi. Zacznij od poluzowania smyczy. Przygotuj także smakołyki. Najpierw przećwicz z psem komendę „Siad”, najlepiej w miejscu, gdzie psa nie będzie nic rozpraszało. Posadź psa przy swojej lewej nodze, dając mu smakołyk. Weź do lewej ręki garść smakołyków, wypowiedz imię psa. Gdy zwróci na ciebie uwagę, opuść rękę ze smakołykiem, zbliżając ją do lewej nogi na wysokości nosa psa. Wypowiedz komendę „Noga” i zacznij iść lewą nogą. Podczas spaceru podawaj psu smakołyki. Rób to na tyle często, by szczeniak nieprzerwanie koncentrował uwagę na tobie. Zmieniaj kierunek marszu, zatrzymaj się, skłoń szczeniaka do siadu przy lewej nodze i podaj mu kolejny smakołyk. Smycz powinna być wtedy maksymalnie poluzowana, w innym razie pies będzie czuł dyskomfort i przestanie współpracować. Powtarzaj to ćwiczenie kilkakrotnie podczas spaceru, z czasem wydłużając przerwy między podawaniem kolejnych smakołyków i coraz wyżej podnosząc rękę ze smakołykiem. Z czasem powinieneś ćwiczyć z psem w miejscach, w których jest więcej czynników rozpraszających, np. na ulicy, w parku itp. Jeśli nie będzie umiał skoncentrować się na ćwiczeniu, w odpowiednim momencie przerwij niewłaściwe zachowanie szczeniaka. Jeśli pies zacznie ciągnąć cię w kierunku innego psa lub wyrywać się do ludzi, przekup go natychmiast smakołykiem. Komendę „Noga” pomoże psu opanować kantar (obroża Uzdowa). Najlepiej sprawdza się w przypadku psów o dużym temperamencie i małych ras. Daje możliwość panowania nad głową psa bez szarpania. Jak go użyć w ćwiczeniu?” Wydaj komendę „Noga” i delikatnie pociągnij, delikatnie wykręcić pysk psa w swoją stronę. Gdy pies spojrzy na ciebie, zaproponuj mu współpracę podając smakołyk. Kantar ma jeszcze tę zaletę, że dzięki odpowiedniej konstrukcji obroży uzdowej im bardziej pies będzie próbował ciągnąć do przodu, tym częściej będzie musiał skręcać głowę w twoją stronę, a to ułatwi ci przerywanie niepożądanych zachowań. Gdy chodzenie przy nodze stanie się dla psa naturalnym nawykiem, możesz przestać używać smakołyków. Na całkowity początek poleciłabym Wam wspomnianą już metodę bezpośredniej motywacji. Wymaga oczywiście przygotowania – jeśli do prawej ręki weźniecie zabawkę lub smakołyk, wtedy smycz musicie trzymać w lewej ręce. Także sygnał optyczny – klepnięcie o udo – lepiej zostawcie. Bez tego zauważycie, że pies pewnie reaguje na nagrodę i tego klepnięcia mu wcale nie brakuje. Gdy rzeczywiście będziecie poruszać się perfekcyjnie i opanujecie przy tym jeszcze klaskanie o nogę i chcecie tego używać – i tak jest to bez znaczenia (znaki optyczne są komendami dozwolonymi, a nie wymaganymi). Pieska sadzamy koło swojej lewej nogi, pokazujemy mu "przynęte" (ale tak, aby jej nie złapał), przyjmujemy pozycje wyjsciową i ruszamy. Nagrodą utrzymujemy psią uwagę i używamy jej do zainicjowania energicznego ruchu psa po naszej lewej stronie. Gdy psiak będzie skakał po nagrodę lub wchodził nam pod nogi, ponownie zatrzymujemy się i potem musi nastąpić szarpnięcie naszą lewą ręką ze smyczą (tu szarpnięcie smyczą jest naprawdę niezbędne do uzyskania poprawnej pozycji). Jeśli udało się nam zrobić kilka kroków, które przypominają chodzenie koło nogi, zaraz szczeniaka radośnie chwalimy i oczywiście go nagradzamy. Dajemy mu zdobyć smakołyk, a w przypadku zabawki należy ćwiczenie na chwilę przerwać, krótko pobawić się z psem i potem ponownie kontynuować naukę. Dążymy do przedłużania długości marszu i przerywać postojami. Przy zatrzymywaniu się ponownie wydajemy komendę ("Noga!" lub "Siad!"), dopiero potem się zatrzymujemy, przy czym szarpiemy smyczą w tył i lekko do góry i jednocześnie ręke z nagrodą dajemy nad głowę psa tak, że przy zadarciu głowy (tak, żeby smakołyku nie stracił z widoku) sam się posadził. Jeśli siadanie nie jest dostatecznie szybkie, możemy lewą ręką jeszcze nacisnąć na psi zadek. Oczywiście zaraz następuje pochwała i nagroda. Szkolenie zawsze przerywamy krótką zabawą (choćby łapaniem nagrody w powietrzu), aby piesek psychicznie mógł odpocząć i rozluźnić się. Kolejnym utrudnieniem jest zmiana tempa marszu. Najpierw ćwiczymy przechodzenie do kłusu i ponownie do normalnego kroku. Powolne chodzenie zostawcie na później, gdy całe posłuszeństwo będzie bardziej dopracowane. W każdym wypadku i tu działa zasada jak we wszystkich ćwiczeniach – najpierw komenda, potem zmiana rytmu (nigdy na odwrót!). Kłus ma być w takim tempie, aby pies koło przewodnika na prawdę kłusował, a nie galopował. I odwrotnie, przy powolnym kroku należy iść krokiem wyraźnie wolniejszym, niż normalny krok, ale stale płynnym (bez zatrzymywania się).